17 de abr. de 2015

Domingo 3 de Pascua B

3º DOMINGO DE PASCUA   -   CICLO B


Primeira Lectura      Feit 3, 13-15. 17-19
LECTURA DO LIBRO DOS FEITOS DOS APÓSTOLOS
Matastes o autor da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos
  
            Naqueles días, díxolle Pedro ao pobo:
            O Deus de Abrahán, de Isaac e de Xacob, o Deus de nosos pais, glorificou ao seu servo Xesús, a quen vós entregastes e negastes diante de Pilato, cando este estaba decidido a deixalo en liberdade.
            Pero vós rexeitastes o Santo e o Xusto; pedistes que indultasen a un asasino, mentres que matastes o dono da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos; disto nós somos testemuñas.
            Xa sei, irmáns, que obrastes por ignorancia, como tamén as vosas autoridades; pero Deus cumpriu así o que anunciara por boca dos profetas: que o seu Cristo padecería. Arrepentídevos, logo, e convertédevos, para que se borren os vosos pecados.

 Palabra do Señor                                         R/. Grazas a Deus



SALMO RESPONSORIAL      Sal 4, 2. 4. 7. 9
 R/. (7a): Fai brillar sobre nós, Señor, a luz do teu rostro.
Ou: Aleluia.

Cando te invoco, respóndeme,
meu Deus, meu defensor;
na estreiteza ti déchesme fartura;
apiádate de min e escoita a miña oración.

Recoñecede que o Señor enalteceu o seu amigo,
que o Señor me responde cando o chamo.

Moitos din: "Quen nos amosará a felicidade,
se fuxiu de nós, Señor, a luz do teu rostro?"

Déitome en paz e logo adormezo,
porque só ti, Señor, me dás seguridade.



Segunda Lectura     1 Xn 2, 1-5a
LECTURA DA PRIMEIRA CARTA DO APÓSTOLO SAN XOÁN
El é propiciación polos nosos pecados e polos de todo o mundo
  
            Meus filliños, escríbovos estas cousas para que non pequedes; pero, se algún peca, temos quen nos defenda diante do Pai: Xesús Cristo, o xusto. El é quen expía os nosos pecados; e non só os nosos, senón tamén os de todo o mundo.
            Sabemos que o coñecemos de verdade polo feito de que cumprimos cos seus mandamentos. O que di: "Eu coñézoo" pero non cumpre cos seus mandamentos, é un mentireiro e non ten en si a verdade revelada.
            Quen garda a súa Palabra, nel o amor de Deus chega de verdade ao máximo.

  Palabra do Señor                                         R/. Grazas a Deus


ALELUIA     Cf. Lc 24, 32
Se non se canta, pódese omitir.

Aleluia, aleluia.
Señor Xesús, descúbrenos o sentido das Escrituras;
fai arder o noso corazón mentres nos falas.
Aleluia.


Evanxeo     Lc 24, 35-48
LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO LUCAS
Tal está escrito, que Cristo ha padecer e resucitar de entre os mortos ao terceiro día
  
            Naquel tempo, os discípulos de Xesús que volveron de Emaús contaron o que lles pasara polo camiño, e como o recoñeceran no partir o pan.
            Estando eles comentando estas cousas, presentóuselles Xesús no medio e díxolles:
            ‑ A paz sexa convosco!
            Sobresaltados e cheos de medo, coidaban contemplar un espírito. Pero el díxolles:
            ‑ Por que estades asustados, e a que veñen esas dúbidas? Mirade para as miñas mans e para os meus pés: sonvos eu. Palpade aquí e decatádevos de que un espírito non ten carne nin ósos, como vedes que teño eu.
            E dicindo isto, mostroulles as mans e mais os pés. Pero eles, tolos de contento e sen saíren do seu asombro, non acababan de crer. Xesús preguntoulles:
            ‑ Tedes por aí algo que comer?
            Déronlle un anaco de peixe asado. El colleuno e comeuno diante deles. Logo díxolles:
            ‑ A isto referíame eu cando, estando aínda convosco, vos dicía que conviña que se cumprise todo o que está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e mais nos Salmos acerca de min.
            E abriu os seus entendementos para que comprendesen as Escrituras. E engadiu: 
            ‑ Así está escrito: o Mesías padecerá e resucitará de entre os mortos no terceiro día, e predicarase no seu nome a conversión e mais o perdón dos pecados a todos os pobos, empezando por Xerusalén. Vós seredes testemuñas de todo isto.

  Palabra do Señor                                         R/. Loámoste, Cristo





 PAZ: ALGO MÁIS QUE UNHA PALABRA BONITA
3º Pascua 2015  B

ESCOITA ACTIVA
Porque é posible cambiar as cousas e non estancarse no mesmo de sempre, Pascua quere ser unha invitación a non esquecer esta grande mensaxe. Vexamos as cousas con ollos novos! Deixemos atrás as nosas tristuras! Poñámonos a andar! Non teñamos medo. Coma os de Emaús, que tamén nós o poidamos recoñecer ao partir o pan.
Que a celebración que agora comezamos sexa para nós alento e forza para no noso camiñar cotián.


CORAZÓN MISERICORDIOSO
û  Cando nos sentimos pobres, e esperamos en Ti, SEÑOR, FAITE PRESENTE NA NOSA VIDA.
û  Cando buscamos a verdade e non calamos diante das inxustizas, CRISTO, FAITE PRESENTE NA NOSA VIDA.
û  Cando, dende a humildade e a sinxeleza, ofrecemos a nosa vida, SEÑOR, FAITE PRESENTE NA NOSA VIDA.


PALABRA ENRAIZADA
o   Un Deus humano:  Moitas persoas tenden a clasificar coma ilusorios, irreais e pantasmais os contidos da fe. Para elas, Xesús Resucitado nada ten que ver coa esfera da realidade. Porén, a fe cristiá que nace da resurrección é profundamente realista e nada ten que ver con outras opcións que parecen esquecerse da realidade. Lucas insiste en que Xesús Resucitado non é unha pantasma, indicando fisicamente que vive e que toda a súa persoa resucitou; que non é unha simple lembranza ou idea, senón o mesmo de sempre. É inútil querer experimentar a resurrección ou recoñecer ao Resucitado se non somos quen de contemplar as súas chagas, se non somos quen de compartir o que temos para comer (pan, peixe....) con quen nolo pide. Cada vez que se xunta a comunidade, cada vez que se proclama a Palabra, cada vez que un pobo traballa pola súa liberación, cada vez que compartimos cartos, alimentos, comida, tempo; cada vez que abrimos unha nova fiestra ao futuro; cada vez que superamos o medo, cada vez que somos testemuñas... aparece Xesús Resucitado, vivo. El está na humanidade doente que busca nova vida, na comunidade crente que escoita as Escrituras, no banquete dos que comparten o que teñen para comer e vivir.
 
o   Que trae a paz: O seu saúdo é un saúdo de paz, que encerra unha declaración de intencións: nin é nin nos quere violentos, enfrontados, egoístas, cheos de envexa... nin tampouco cheos de medo. Fronte dos discípulos, temerosos, o Resucitado danos un exemplo de entrega, decisión e superación de dificultades.

o   Que vén ao noso encontro: Xesús escóllenos, chámanos, envíanos...Quere que sexamos testemuñas da Boa Nova: da paz, da vida, do compartir, da conversión, do perdón, da verdade...e que isto llo anunciemos a todas as persoas e en todos os lugares. Podemos ver ao Resucitado no descoñecido, no camiñante, no peregrino, no próximo.... A que esperamos?.


FRATERNIDADE ORANTE
Diante túa, Señor, que te fas presente ao partir o pan e na comunidade reunida, presentamos agora a nosa oración comunitaria dicindo:
QUE LEVEMOS A ESPERANZA DA RESURRECCIÓN AO NOSO MUNDO

*    Pola Igrexa, para que mostremos a Xesús Resucitado dende unha actitude de achegamento, diálogo e respecto, valorando sempre o positivo que todas as persoas temos, OREMOS:
QUE LEVEMOS A ESPERANZA DA RESURRECCIÓN AO NOSO MUNDO
*    Polas nosas comunidades, que sexamos persoas de paz, sementadoras de esperanza, unión e reconciliación para así sermos quen de mostrar o amor de Deus con palabras e con feitos cribles, e non con ritos superficiais e baleiros, OREMOS:
QUE LEVEMOS A ESPERANZA DA RESURRECCIÓN AO NOSO MUNDO
*    Por todos e todas nós, para que sexamos profetas de optimismo e de esperanza no medio dun mundo ferido de morte e desesperación, OREMOS:
QUE LEVEMOS A ESPERANZA DA RESURRECCIÓN AO NOSO MUNDO

Grazas, Señor, porque segues aparecendo nas nosa vidas e animando a nosa existencia coa túa vida e co teu espírito. PXNS. Amén


MIRADA DE ESPERANZA
Porque Cristo resucitou,
cremos na vida, para sempre.
Porque Cristo resucitou,
non cremos en morte ningunha para quen queira vivir.
Porque Cristo resucitou,
cremos nel.
Porque Cristo resucitou,
a forza do presente é o futuro.
Porque Cristo resucitou,
o mundo está en marcha
e non o pararán os intereses dos vencedores.
Porque Cristo resucitou
temos que construír unha cidade sen clases,
na que as persoas sexamos compañeiras e irmás.
Porque Cristo resucitou,
hai un amor e unha casa para todos.
Porque Cristo resucitou,
cremos nunha terra nova.
...E, porque cremos e esperamos,
non temos nada que conservar;
e afirmamos que o mellor xeito de conseguilo todo
é perdelo todo por unha soa causa.

CANTO GOZOSO
Odres Nuevos Evangelio 19 abril 2015 colorENTRADA: 
Que ledos hoxe estamos
LECTURAS:
Xesús é Señor
OFERTORIO: 
No colo de miña nai
COMUÑÓN: 
Pan do ceo

POWER POINTS

16 de abr. de 2015

"Celebracións" de Pascua

Parece que despois das procesións da Semana Santa os cristiáns caemos en depresión, 
cando o que nos ten que distinguir é precisamente a alegría da Resurrección.

Celebremos a Pascua en condicións, con alegría, con aire de festa:
"Estade alegres..."


Bendición Urbi et Orbi
(só o Domingo de Pascua e o día do Nacemento de Xesús):
http://gl.wikipedia.org/wiki/Urbi_et_orbi



Xesucristo resucitou!

O amor derrotou ao odio, a vida venceu á morte, a luz disipou a escuridade.

Xesucristo, por amor a nós, desposuíuse da súa gloria divina; baleirouse de si mesmo, asumiu a forma de servo e humillouse ata a morte, e morte de cruz. Por isto Deus exaltouno e fíxolle Señor do universo. Xesús é o Señor.

Coa súa morte e resurrección, Xesús mostra a todos a vía da vida e a felicidade: e esta vía é a humildade, que comporta a humillación. Este é o camiño que conduce á gloria. Só quen se humilla poden ir cara aos «bens de alá arriba», a Deus (cf. Col 3,1-4). A orgulloso mira «desde arriba cara abaixo», o humilde, «desde abaixo cara arriba».

A mañá de Pascua, advertidos polas mulleres, Pedro e Xoán correron ao sepulcro e atopárono aberto e baleiro. Entón, «achegáronse e inclináronse» para entrar na tumba. Para entrar no misterio hai que «inclinarse», abaixarse. Só quen se abaixa comprende a glorificación de Xesús e pode seguilo no seu camiño.

O mundo propón imporse custe o que custe, competir, facerse valer... Pero os cristiáns, pola graza de Cristo morto e resucitado, son os brotes doutra humanidade, na cal tratamos de vivir ao servizo dos demais, de non ser altivos, senón dispoñibles e respectuosos.

Isto non é debilidade, senón autentica forza. Quen leva en si o poder de Deus, do seu amor e a súa xustiza, non necesita usar violencia, senón que fala e actúa coa forza da verdade, da beleza e do amor.

Imploremos hoxe ao Señor resucitado a graza de non ceder ao orgullo que fomenta a violencia e as guerras, senón que teñamos o valor humilde do perdón e da paz. Pedimos a Xesús vitorioso que alivie o sufrimento de tantos irmáns os nosos perseguidos por mor do seu nome, así como de todos os que padecen inxustamente as consecuencias dos conflitos e as violencias que se están producindo. Son moitas.

Roguemos ante todo pola amada Siria e Iraq, para que cese o fragor das armas e restablézase unha boa convivencia entre os diferentes grupos que conforman estes amados países. Que a comunidade internacional non permaneza inerte ante a inmensa traxedia humanitaria dentro destes países e o drama de tantos refuxiados.

Imploremos a paz para todos os habitantes de Terra Santa. Que creza entre israelís e palestinos a cultura do encontro e renóvese o proceso de paz, para pór fin a anos de sufrimentos e divisións.

Pidamos a paz para Libia, para que se acabe co absurdo derramamiento de sangue polo que está a pasar, así como toda bárbara violencia, e para que cuantos preocúpanse polo destino do país esfórcense en favorecer a reconciliación e edificar unha sociedade fraterna que respecte a dignidade da persoa. E esperemos que tamén en Iemen prevaleza unha vontade común de pacificación, polo ben de toda a poboación.

Ao mesmo tempo, encomendedes con esperanza ao Señor que é tan misericordioso o acordo alcanzado nestes días en Lausana, para que sexa un paso definitivo cara a un mundo máis seguro e fraterno.

Supliquemos ao Señor resucitado o don da paz en Nixeria, Sudán do Sur e diversas rexións do Sudán e a República Democrática do Congo. Que todas as persoas de boa vontade eleven unha oración incesante por aqueles que perderon a súa vida -e penso moi especialmente nos mozos asasinados o pasado xoves na Universidade de Garissa, en Kenia-, os que foron secuestrados, os que tiveron que abandonar os seus fogares e os seus seres queridos.

Que a resurrección do Señor faga chegar a luz á amada Ucraína, especialmente aos que sufriron a violencia do conflito dos últimos meses. Que o país reencontre a paz e a esperanza grazas ao compromiso de todas as partes interesadas.

Pidamos paz e liberdade para tantos homes e mulleres sometidos a novas e antigas formas de escravitude por parte de persoas e organizacións criminais. Paz e liberdade para as vítimas dos traficantes de droga, moitas veces aliados cos poderes que deberían defender a paz e a harmonía na familia humana. E imploremos a paz para este mundo sometido aos traficantes de armas, que gañan co sangue de homes e mulleres.

E que aos marxinados, os presos, os pobres e os emigrantes, tan a miúdo rexeitados, maltratados e refugados; aos enfermos e os que sofren; aos nenos, especialmente aqueles sometidos á violencia; a cuantos hoxe están de loito; e a todos os homes e mulleres de boa vontade, chegue a voz consoladora e sanadora do Señor Xesús: «A paz sexa convosco». (Lc 24,36). «Non temades, resucitei e sempre estarei convosco ata o final dos tempos» (cf. Misal Romano, Antífona de entrada do día de Pascua).


Saúdos de Pascua do Santo Pai

Queridos  irmáns e irmás,

Desexo dirixir os meus agoiros de Feliz Pascua a todos vostedes que viñeron a esta praza de diversos países, como tamén a cuantos están conectados a través dos medios de comunicación social.

Levádea as vosas casas e a quen atopa o alegre anuncio que resucitou o Señor da vida, levando consigo amor, xustiza, respecto e perdón.

Grazas pola vosa presenza, pola vosa oración e polo entusiasmo da vosa fe. Un pensamento especial e agradecido polo don das flores, que tamén estes anos preveñen dos Países Baixos.

Feliz Pascua a todos!


Bendición dos años
(inda que esta a levo un pouco mal porque logo se sacrifican...)


Outras novas celebracións:





15 de abr. de 2015

Ficha e Lectio - Domingo 3 Pascua B



LECTIO:


DOMINGO III DE PASCUA 
(Ano B: 19. IV. 15)

            A extraordinaria nova da resurrección de Xesús, que estamos a celebrar e a lembrar comunitariamente estes días, é loxicamente algo sobre o que a liturxia, as lecturas e as diversas aclamacións que recitamos volven unha e outra vez.
            Os mesmos evanxelistas fálannos de que foron moitos e diversos os modos de se facer presente o Xesús resucitado ós apóstolos e ós demais discípulos.
            En todas estas experiencias pascuais, cargadas de alegría e de esperanza para os seguidores de Xesús e para cantos cren e crerán nel, dáse algo que vén sendo común denominador de todas elas. Todas son experiencias fondas e transformadoras que conmoven e afectan ós que concreta e particularmente as experimentan, pero que teñen, máis alá diso, un carácter comunitario e universal. Quero dicir, que teñen unha finalidade non só individual e particular, senón xeral. Realízanse en función de todo o pequeno grupo cristián de entón, de cantos viñemos despois e de tódolos que virán ó mundo detrás de nós.
            A resurrección de Xesús é neste sentido unha nova que afecta a toda a humanidade, porque en Xesús resucitado Deus Pai quixo e decidiu dar vida para sempre, máis alá da morte, a toda a humanidade. Os cristián estamos así chamados a encher o mundo enteiro da esperanza de vida que nos vén de Xesús.
            Iso é o que fan os apóstolos e discípulos ó teren persoalmente a experiencia de Xesús resucitado. Dese modo actúan as mulleres que foron moi cedo onda o sepulcro do Señor. Realizan axiña o camiño de volta para anunciarlles ós apóstolos a resurrección do Señor. Algo semellante fan os diversos apóstolos e discípulos comunicándose mutuamente as aparicións, as experiencias, do Señor resucitado que van sucesivamente ocorrendo. Ó longo dos tempos e dos séculos recibimos tamén outras persoas, a través do anuncio do evanxeo, esta grande e boa nova da resurrección de Xesús e, consecuentemente, da resurrección que nos espera a todos.
            Por iso tódolos que fomos destinatarios desta gran nova temos que anunciala, coa nosa palabra e cos nosos feitos, no noso tempo e aquí onde vivimos, a cantos hoxe en día ou non saben dela ou non son capaces de crer nela quizais incluso por ser esta nova da resurrección algo tan incríbel, tan marabilloso. Tiña que ser algo así esa nova xustamente por proceder de Deus, que é sempre meirande ca canto poidamos maxinar sobre El.
            No comezo do evanxeo de hoxe fálanos Lucas de que os discípulos de Emaús fixeron axiña o camiño de volta tras descubriren abraiados que aquel descoñecido que se lles xuntara a eles no camiño era o propio Xesús. Tiñan que comunicárllelo canto antes ós demais apóstolos e discípulos. Eles marcharan, abatidos e desconsolados trala paixón e crucifixión do seu Mestre, cara á súa aldea natal para continuaren alí coa súa vida normal anterior ó encontro con Xesús. Pero nada máis teren experimentado a Xesús resucitado no seu camiño cara a Emaús non o pensan dúas veces. En vez deitarse e descansar tranquilamente da camiñada feita, tal como pouco antes llo aconsellaran eles mesmos ó seu misterioso acompañante (pois era xa noite ou case de noite), o que fan, tal como nolo conta o evanxelista Lucas, é “levantarse axiña e volver a Xerusalén”. Para qué? Para comunicárllelo, o máis cedo posíbel, ós demais compañeiros. As experiencias de Xesús non se poden gardar agachadas no propio recuncho interior. Hai que comunicalas para que outros poidan tamén alegrarse con novas tan inimaxinábeis. Tal como comenta Lucas, “eles contaron, ós once apóstolos, o que lles pasara polo camiño e como o recoñeceran no partir o pan”.
            Dinos tamén Lucas no evanxeo de hoxe que xustamente cando os discípulos de Emaús facían partícipes ós seus compañeiros do que lles acontecera no camiño, o mesmo Xesús se lles fixo presente a todos eles conxuntamente, quentando así aínda máis os seus corazóns e fortalecendo a súa aínda feble fe na resurrección. Xesús apórtalles tranquilidade e consolo ós seus corazóns angustiados e temerosos ofrecéndolles a súa paz: “A paz sexa convosco!”. Esvaécenselles así as néboas das súas dúbidas e dos seus medos. Como vedes, todo é graza, forte e bondadosa iniciativa de Deus Pai que se manifesta en Xesús a eles e a nós. Deus é sempre o que dá inicio á súa obra en nós e o que a sostén e mantén. Nós só temos que estar incondicionalmente abertos a que el faga de nós e con nós o que el queira.
            O Deus de Xesús é sempre o que quere estar e conversar con nós. Antes de que a nós sequera se nos poida ocorrer que tal cousa é posíbel. Por iso é Xesús tamén aquí o que se auto-convida, o que toma a iniciativa, para que traian algo de comer e así departir amigabelmente con eles: “Tedes por aí algo que comer?”. A nosa conversa con el é sempre algo posterior, consecuente, e que está sostido e posibilitado pola iniciativa de Deus. Cando un neno, en presenza de seus pais, lle dá as grazas a un descoñecido amigo da familia que lle ofrece e entrega un pequeno regalo, está a recoñecer coa súa palabra “grazas” que foi ese descoñecido amigo, a graza do seu descoñecido amigo, a que iniciou tan fermosa e agarimosa acción con el, con ese pequeno que non pode esixir por si mesmo nada.
            Por iso a nosa dominical eucaristía, que é unha comunitaria lembranza da morte e resurrección de Xesús, ten tamén a estrutura dun banquete, dun xantar, no que Xesús non só se fai presente entre nós como quen nos convida á mesa, senón incluso como aquilo mesmo que comemos e bebemos. Tan fondo é o seu desexo de estar intimamente connosco.
            En realidade é ese íntimo encontro do Xesús resucitado con nós o que verdadeiramente nos resucita, o que nos une ó corpo e á vida de Cristo e dese modo nos converte xa neste mundo, dalgunha maneira, en resucitados.


CREDO

ORACIÓN DOS FIEIS
            Confortados e movidos polo Espírito de Deus, dirixímoslle a Deus Pai a nosa oración pregando: ESCÓITANOS, PAI. 
Todos: ESCÓITANOS, PAI.
            Dános, Pai, fe fonda e agradecida na resurrección do teu Fillo Xesús. 
Todos: ESCÓITANOS, PAI.
            Axúdanos, Pai, a vivirmos con alegría as nosas vidas, confortados coa esperanza da nosa futura resurrección. 
Todos: ESCÓITANOS, PAI.
            Concédenos, Pai, ímpeto misioneiro para comunicar a tódalas persoas a boa nova da resurrección de Xesús e maila nosa. 
Todos: ESCÓITANOS, PAI.
            Pedímoscho, Pai, por Xesús Cristo noso Señor. AMÉN.


Manuel Cabada Castro

12 de abr. de 2015

Un só corazón e unha soa alma - Feit 4, 32-35

Domingo 2 de Pascua - ciclo B


PARA TER MÁIS E MELLOR FE

Xesús resucitado,
que pasaches pola dúbida e pola busca,
polo sufrimento e a amargura,
que onda ti medre a nosa fe.

Xesús resucitado,
que nos ves pobres e encollidos,
medosos e retraídos,
que onda ti medre a nosa fe.

Xesús resucitado,
fainos partícipes
da túa humildade para crer,
que onda ti medre a nosa fe.

Xesús resucitado,
fainos avanzar nunha fe limpa
que nos libere, alegre e entusiasme;
que onda ti medre a nosa fe.
Xesús resucitado,
fainos avanzar tamén nunha fe entregada
ao traballo polos dereitos dos débiles;
que onda ti medre a nosa fe.

Xesús resucitado,
que termaches da fe de tantos crentes;
que onda ti medre hoxe a nosa fe.


Canto nace de Deus vence o mundo - 1 Xn 5, 1-6

Domingo 2 de Pascua - ciclo B


                   XESÚS CONTA CONTIGO

                                   
                        Xesús conta contigo, amigo;

                             espera que ti sexas

                 unha testemuña da súa resurrección.

Ninguén pode ser testemuña
do que non viu,
do que non palpou,
do que non sentiu.

Ninguén pode ser testemuña 
de Xesús resucitado,
se non sentiu a súa paz
custodiando tódolos seus traballo

Ninguén pode ser testemuña 
da vida nova de Deus,
se non deixa que a ledicia 
envolva a súas horas mouras.

Ninguén pode ser testemuña
do mundo novo que nace,
se non se enche do Espírito,
se non se fai curador
e vive a solidariedade
cos que debaten a vida
na cruz da súa orfandade.

Xesús conta contigo, amigo; 
déixate tocar por el,
para que poidas logo
tocar e poñer vida
onde a vida ten afogo.


Xesús conta contigo, amigo.