24/10/2014

Domingo 30 de Ordinario - ciclo A

DOMINGO XXX ORDINARIO  -  CICLO A

  

Primeira Lectura     Ex 22, 20-26
LECTURA DO LIBRO DO ÉXODO
Se danades á viúva e  ao seu fillo, desatarase o meu noxo contra vós
  
            Así fala o Señor:
            Non aflixirás nin asoballarás os forasteiros, pois forasteiros fostes vós en terras de Exipto.
            Non oprimirás as viúvas nin os orfos. Se de feito os oprimes, e eles se queixan a min, eu escoitarei certamente a súa queixa. O meu noxo acenderase e fareivos morrer a espada. As vosas mulleres quedarán viúvas e os vosos fillos orfos.
            Se lle emprestas diñeiro a un do meu pobo,  ao pobre que vive onda ti, non te portarás coma un usureiro, cobrándolle intereses. Se tomas en peñor o manto do teu próximo, antes de poñerse o sol devolverasllo, pois é o vestido que ten para cubrir o seu corpo. Con que, se non, se taparía  ao deitarse? Se se queixa a min, escoitareino, porque eu son misericordioso.

                        Palabra do Señor                             R/.  Grazas a Deus


SALMO RESPONSORIAL     Sal 17, 2-3a. 3bc-4. 47 e 51ab
R/.  (2):  Eu ámote, Señor. Ti es a miña forza.

Eu ámote, Señor, a miña forza,
Señor, a miña rocha, o meu castro, o meu refuxio.

Meu Deus, penedo onde me acollo,
o meu escudo, o meu alcázar, o meu castelo.
Eu invoco o Señor, o adorable,
e salvarame dos meus inimigos.

Viva o Señor, bendita a miña rocha;
sexa exaltado Deus, o meu salvador,
o que lle dá  ao rei grandes vitorias
e mostra misericordia  ao seu unxido.


Segunda Lectura     1 Tes 1, 5c-10
LECTURA DA 1ª CARTA DO APÓSTOLO S.PAULO AOS TESALONICENSES
Convertéstesvos dos ídolos para servir a Deus e esperar o seu Fillo


            Irmáns:
            Ben sabedes como foi a nosa actuación entre vós para o voso ben. E vós seguistes o noso exemplo e o do Señor e, aínda que houbo tantas dificultades, acollestes a mensaxe coa alegría do Espírito Santo, ata chegardes a ser exemplo para todos os crentes da Macedonia e da Acaia.
            Pois, partindo de vós, resoou a palabra do Señor non só na Macedonia e na Acaia, senón que a vosa fe en Deus resoou por todas as partes, de xeito que non precisamos falar cousa.
            Eles mesmos contan cal foi a acollida que nos destes e como vos convertestes dos ídolos para servir o Deus vivo e verdadeiro, e para agardar desde o ceo o seu Fillo, a quen resucitou de entre os mortos, Xesús, quen nos libra da ira vindeira.

                        Palabra do Señor                             R/.  Grazas a Deus


ALELUIA      1 Xn 14, 23
Se non se canta, pódese omitir

Aleluia, aleluia.
Se alguén me ama, gardará a miña palabra, di o Señor;
e o meu Pai amarao e viremos a el.
Aleluia.

Evanxeo     Mt 22, 34-40
LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO MATEO
Amarás o Señor teu Deus e o teu próximo coma a ti mesmo

             Naquel tempo,  ao se decataren os fariseos de que Xesús lles tapara a boca aos saduceos, reuníronse onda el, e un deles, doutor da lei, preguntoulle para poñelo a proba:
            Mestre, cal é na Lei o gran mandamento?
            El respondeulle:
-          Amarás o Señor, teu Deus, con todo o teu corazón e con toda a túa alma e con todo o teu entendemento; este é o mandamen­to grande e primeiro. O segundo é semellante a el: Amarás o teu próximo coma a ti mesmo. Destes dous mandamentos dependen a Lei enteira e mais os profetas.

                        Palabra do Señor                             R/. Loámoste, Cristo

 


O ESQUECEMENTO LÉVANOS A REPETIR OS ERROS QUE NOS FAN INFELICES
 TOMADO DE: http://remoldapalabra.blogspot.com.es/

ESCOITA ACTIVA

Seguro que as lecturas que imos proclamar hoxe resúltannos moi coñecidas, polo menos por telas escoitado moitas veces. O que ao mellor xa non é tan seguro é que lle teñamos prestado a atención que merecen pola fondura da mensaxe que nos transmiten e pola forza coa que son pronunciadas. Si, porque tanto as palabras do libro do Éxodo como as de Xesús poñen o importante no centro, sen deixarse levar de modas ou rebumbios mediáticos. O importante, o fundamental é manter sempre, e dise isto moi claro, sempre o respecto e a defensa da persoa. Porque é ela, e só ela, a que posúe a dignidade que comparte con Deus. Por iso é necesario respectala, comparta ou non o noso xeito de pensar, rece a un Deus diferente ao noso ou teña unha escala de valores que non compartimos. E iso é así porque a dignidade non nola dá ningunha constitución nin ningún acordo internacional asinado por países, senón que a dignidade vén con nós. Nace cando nacemos nós e acompáñanos ao longo da nosa vida. Ninguén pode poñerse a medalla de térnola concedido.

Desde estas claves entenderemos logo os textos que hoxe imos ler na celebración; e polo mesmo, non nos quedará outra que levar á practica na nosa vida ese respecto que todas as persoas nos merecen.


CORAZÓN MISERICORDIOSO

  Moitas veces temos actuado sen respectar ou escoitar o parecer da outra ou outras persoas que nos falan,
SEÑOR, QUE APRENDAMOS A RESPECTAR AOS DEMAIS.

  Cantas veces, Señor, temos posta a foza nas nosas teimas, e on na túa invitación ao amor!,
CRISTO, QUE APRENDAMOS A RESPECTAR AOS DEMAIS.

  En moitas ocasións, Señor, confundimos o amor ao próximo co amor a nós mesmos,
SEÑOR, QUE APRENDAMOS A RESPECTAR AOS DEMAIS.


PALABRA ENRAIZADA

- Agora que os tempos andan medio revoltos, non está de máis lembrar que a pureza de raza non existe. Todos somos froito da mestura, e ninguén pode presentarse co “pedigrí” exclusivo de non terse contaminado con ningunha outra cultura, lingua, raza ou clase. E isto é así porque o mundo é un espazo aberto onde somos chamados a atoparnos e a colaborar uns cos outros, sen sentírmonos nin mellores nin máis importantes cós demais. As fronteiras, as diferenzas, as divisións, mesmo os desencontros son froito da creación humana; e na maioría das veces esas creacións teñen levado ao esquecemento dos que non eran iguais, e a ao enfrontamento para dominalos e sometelos ao noso antollo. Porén, a lectura do libro do Éxodo volve lembrarnos que para e desde Deus, as cousas no son así. El ten unha proposta diferente que se move na igualdade que compartimos uns e outros por ser fillos do Deus Pai, e polo tanto irmáns e chamados a atoparnos, colaborar, respectarnos, facernos a vida o máis leda e libre posible uns aos outros. Diante desta oferta que El nos fai, nós presentamos unha memoria fráxil e débil, esquecendo o importante namentres somos capaces de pelexar ata matarnos polo secundario, polo accidental. Isto fai que xa non lembremos que ninguén ten denominación de orixe –iso é para o mundo mercantil, no que as cousas se compran e se venden– e polo tanto que moitas das cousas / situacións polas que están a pasar as persoas que veñan de fóra, doutros países, témolas vivido nós ou calquera outro membro da nosa familia que tivo que emigrar. E se nós non o pasamos ben, por que nos empeñamos en facérllelo pasar mal aos que agora chegan ao noso país? A opresión, a indiferenza, a falta de respecto, o querer facelos de menos, o trato inxusto... son todos eles comportamentos que se non nos gustaba que os fixeran a nós ou aos nosos, tampouco debera de gustarnos que nós llelos fixeramos a outros. Ser cristián e seguidor de Xesús chámanos a un estilo de vida que non está marcado por unha relación de compra - venda, senón por unha relación de acollida, encontro e igualdade. Non deixemos, logo, que aniñe en nós a traizón a este proxecto que desde a palabra de Deus se nos invita a construír sabéndonos cidadáns dun mundo que desde a diferenza non crea fendas senón pontes.

- Para evitar caer nesta banalización que fai de menos ao ser humano –aos que son coma nós-, dinos o salmo que Deus é a nosa forza. De verdade cremos isto?. De verdade ilusionámonos por saír ao encontro e ofrecer mans e corazón desde a gratuidade e o compartir con quen o precise?. Por moito que recemos repetindo palabras, se non damos o paso de facer desas palabras actitudes e valores, de nada nos terá servido. El, si, é rocha, pero é rocha para quen quere achegarse e sentir que a súa presenza leva a cambiar actitudes e comportamentos individualistas e centrados no ego persoal para pasar a desenvolver canto significa que o ti e o nós entren no noso xeito de ver a vida e de facer as cousas. Deixemos entón que Deus sexa penedo ben asentado no que poidamos atopar refuxio cando a tentación do fácil, cómodo e mesquiño queira entrar na nosa vida. Inda que de mediocres está o mundo cheo, ter a Deus coma penedo onde acollerse leva a afastar de nós a tentación de facer dos demais parias dos que abusar porque son débiles.

- Como xa ben sabemos todos, Francisco publicou neste ano un documento –exhortación pastoral– que se chama a “ledicia do evanxeo”. Nela tenta facernos caer na conta de que se non nos achegamos ao evanxeo cunha actitude de escoita e dispoñibilidade, non seremos capaces, por moito que o escoitemos unha e outra vez, de entender que a ledicia e o motor que o move. Porque a ledicia foi o que moveu o actuar de Xesús. E se iso é así, ten que ser tamén para nós a forza, o alicerce que nos leve a ser testemuñas desta ledicia no medio do mundo actual, alí onde estamos. Paulo dicíallelo tamén aos tesalonicenses, e neles a cada un de nós. Se non somos capaces de acoller e vivir desde a ledicia o evanxeo, poderemos chamarnos como queiramos, pero non seremos capaces de experimentar o que é o amor de Deus, do que tantas veces se nos enche a boca ao falar .Unha ledicia á que Xesús lle pon rostro e letra: o amor. Pero non o amor desgastado polo uso indiscriminado da palabra, senón o amor compromiso, o amor actitude, o amor entrega, o amor proximidade, o amor ao irmán. Camiñemos logo neste amor ao que constantemente nos chama.


FRATERNIDADE ORANTE

Pedimos ao Señor que acolla desde a tenrura a oración que coma fillos/as lle presentamos dicindo xuntos:
QUE O AMOR SEXA A NOSA FORTALEZA

-       Para que sexamos unha Igrexa liberadora e sempre disposta a erguer a súa voz diante de calquera intento de explotar ou escravizar ao ser humano, OREMOS.
QUE O AMOR SEXA A NOSA FORTALEZA
-       Para que nas nosas parroquias deixemos, dunha vez por todas, os enfrontamentos e comecemos a camiñar buscando axudarnos e facer cousas que nos fagan máis felices, OREMOS.
QUE O AMOR SEXA A NOSA FORTALEZA
-      Para que cada un de nós teñamos sempre presente que os preferidos de Xesús non son os que teñen moito e esmagan aos máis débiles; senón os que non teñen nada e esperan de nós a man amiga que non se deixa agarrar pola inxustiza, nin polo silencio de quen mira para outro lado, OREMOS.
QUE O AMOR SEXA A NOSA FORTALEZA

Señor, que nos deixemos bendicir pola forza da túa palabra, para que vivamos a fe coa alegría de quen se sabe axudado para transformarnos persoal, comunitaria e socialmente. P.X.N.S. Amén.


MIRADA DE ESPERANZA

Señor Xesucristo, Amor inmenso do Pai,
que nos enviaches o Espírito para que,
amando a Deus sobre todas as cousas,
cumpramos o mandamento novo do amor fraterno.
Danos un espírito novo que nos encha do Amor de Deus
para servir aos irmáns máis débiles e necesitados.
Fai que o noso servizo estea marcado pola caridade e a misericordia,
o traballo pola xustiza, a promoción da dignidade da persoa
e o amparo aos pobres e excluídos deste mundo.
Que en todo sigamos o teu exemplo de servidor humilde e xeneroso,
paciente e esperanzado dos máis pobres e necesitados.
Que seguindo os teus pasos, con obras e palabras,
sexamos para eles transparencia do teu amor e o teu evanxeo.
Pedímoscho a ti, que co Pai e o Espírito
vives para sempre. Amén.

(Cáritas Sevilla)

CANTO GOZOSO
ENTRADA: 
LECTURAS:
OFERTORIO: 
COMUÑÓN: 

POWER POINTS
  
Domingo 30 Ord A - Bene Pagola

23/10/2014

22/10/2014

Pensamentos: A ESPERANZA

Esperanza
é a confianza no futuro, no que ha de vir, é unha actitude de compromiso,
de fe, que se constrúe a través da caridade e do amor ao próximo.


























21/10/2014

NOMES GALEGOS + SANTORAL - letra B




Baia 12 febreiro Grego. Ben falada, elocuente.
Balbina 31 marzo. Latín. Da familia romana Balba, que tatexa.
Bárbara 4 decembro Grego. Estranxeira.
Barca 15 setembro Latín. Facer feliz
Basilisa 9 xaneiro Grego. Raíña.
Bastiana 20 xaneiro Grego. Venerábel.
Beatriz 19 xaneiro Latín. Benaventurada.
Begoña 11 outubro Basco. Altura ou outeiro que domina.
Belén 25 decembro Hebreo. Casa do pan.
Belinda 25 decembro Xermano. Defensa do guerreiro.
Belina 19 febreiro Latín. A que é bela.
Belisa 1 novembro Latín. Esvelta.
Benedita 4 xaneiro Latín. Ben nomeada, bendita.
Benigna 20 xuño Latín. Bondadosa.
Benvida 15 outubro Latín. Benvida.
Benxamina 31 marzo.  Hebreo. Filla predilecta.
Berenguela 1 novembro Xermano. Guerreira preparada. Lanceira.
Berenice 4 outubro Grego. Portadora da vitoria.
Bernalda 30 novembro Xermano. Osa forte.
Bernaldina 23 setembro Xermano. Osa forte.
Berta 24 marzo. Xermano. Ilustre, famosa, brillante.
Bieita 6 maio Latín. Ben nomeada, bendita.
Bonifacia 8 maio Latín. A que fai o ben. Benfeitora.
Branca 5 agosto. Xermano. Branca, nobre, brillante.
Braulia 26 marzo. Xermano. Lume, espada.
Brianda 27 xaneiro Celta. Monte alto.
Brisda 23 xullo Celta. Forza.
Bríxida 1 febreiro Celta. Poboación elevada, colonia.

Balbino 31 marzo. Latín. Da familia romana Balba; tatexo, que balbucea.
Baldomero 27 febreiro Xermano. Audaz ou valente protector.
Balduíno 24 xullo Xermano. Amigo valente.
Baltasar 6 xaneiro Asirio. Que o deus Baal protexa ao rei.
Bartolomeu 24 agosto. Hebraico. Moi enrugado; fillo de Ptolomeo.
Baruc 1 maio Hebreo. Bendito.
Basileo 2 marzo. Grego. Rei.
Basilio 27 febreiro Grego. Rei, real.
Basiliano 18 decembro Grego. Relativo ao rei.
Bastián 20 xaneiro Grego. Venerábel.
Baudilio 20 maio Celta e latín. Vencedor.
Bautista 17 abril. Grego. O que bautiza.
Belarmino 17 setembro Xermano. Protector decidido.
Beltaine 24 xuño Celta. Lume brillante.
Beltrán 16 outubro Xermano. Famoso defensor.
Benigno 3 abril. Latín. Bondadoso.
Benedito 7 maio Latín. Ben nomeado, bendito.
Bento 17 febreiro Latín. Ben nomeado, bendito.
Benvido 22 marzo. Latín. Benvido.
Benxamín 31 marzo. Hebreo. Fillo predilecto.
Berenguel 2 outubro Xermano. Lanceiro; guerreiro preparado.
Berenguer 2 outubro Xermano. Lanceiro; guerreiro preparado.
Bernabeu 11 cuño Hebreo. Fillo da profecía, profeta.
Berna 20 agosto. Xermano. Oso forte.
Bernaldino 20 maio Xermano. Oso forte.
Bernaldo 30 novembro Xermano. Oso forte.
Berto 17 setembro Xermano. Ilustre, famoso, brillante.
Bertomeu 24 agosto. Hebraico. Moi enrugado; fillo de Ptolomeo.
Bertrán 6 setembro Xermano. Escudo brillante, escudo famoso.
Bieito 11 xullo Latín. Ben nomeado, bendito.
Boaventura 15 xullo Latín. Bo augurio, boa sorte.
Bonifacio 19 xuño Latín. Benfeitor, que fai o ben.
Boris 24 xullo Ruso. O que conquista a gloria combatendo.
Brais 3 febreiro Latín. Tatexo, que tatexa ou balbucea.
Bran 29 novembro Celta-galaico. Deus mitolóxico galaico.
Brandán 29 novembro Celta-galaico. Personaxe lendario que emigra mar adiante.
Brandomil 1 novembro Xermano. Célebre.
Braulio 26 marzo. Xermano. Lume, espada.
Breixo 1 outubro Latín. Moi certo.
Breogán 1 novembro Celta. Xefe dos celtas, habitantes de Galiza.
Brian 10 decembro Celta. O forte.
Britón 5 maio Xermano. Orixinario da Bretaña.
Bruño 6 outubro Xermano. De cor escura, tendente a negra.

Ficha e Lectio - Domingo 30 Ord. A





LECTIO:

CRER NO AMOR

A relixión cristiá resúltalles a non poucos un sistema relixioso difícil de entender e, sobre todo, un armazón de leis demasiado complicado para viviren correctamente ante Deus. Non necesitamos os cristiáns concentrármonos moito máis na nosa atención por coidar primeiro de nada o esencial da experiencia cristiá?

Os evanxeos recolleron a resposta de Xesús a un sector de fariseos que lle preguntan cal é o mandamento principal da Lei. Así resume Xesús o esencial: o primeiro é “amarás ao Señor, o teu Deus, con todo o teu corazón, con toda a túa alma e con todo a túa ser”; o segundo é “amarás ao teu próximo como a ti mesmo”.

A afirmación de Xesús é clara. O amor é todo. O decisivo na vida é amar. Aí está o fundamento de todo. O primeiro é vivirmos ante Deus e ante os demais nunha actitude de amor. Non temos de perdernos en cousas accidentais e secundarias, esquecendo o esencial. Do amor arrinca todo o demais. Sen amor todo fica pervertido.

Ao falar do amor a Deus, Xesús non está a pensar nos sentimentos ou emocións que poden brotar do noso corazón; tampouco nos está convidando a multiplicar os nosos rezos e oracións. Amar ao Señor, o noso Deus, con todo o corazón é recoñecermos a Deus como Fonte última da nosa existencia, espertar en nós unha adhesión total á súa vontade, e respondermos con fe incondicional ao seu amor universal de Pai de todos.

Por iso engade Xesús un segundo mandamento. Non é posíbel amar a Deus e vivirmos de costas aos seus fillos e fillas. Unha relixión que predica o amor a Deus e se esquece dos que sofren é unha gran mentira. A única postura realmente humana ante calquera persoa que atopamos no noso camiño é amala e buscar o seu ben como quixésemos para nós mesmos.

Toda esta linguaxe pode parecer demasiado vella, demasiado gastada e pouco eficaz. Con todo, tamén hoxe o primeiro problema no mundo é a falta de amor, que vai deshumanizando, un tras outro, os esforzos e as loitas por construírmos unha convivencia máis humana.

Hai uns anos, o pensador francés, Jean Onimus escribía así: “O cristianismo está aínda nos seus comezos; lévanos traballando só dous mil anos. A masa é pesada e necesitaranse séculos de maduración antes de que a caridade a faga fermentar”. Os seguidores de Xesús non temos de esquecermos a nosa responsabilidade. O mundo necesita testemuñas vivas que axuden ás futuras xeracións a crer no amor pois non hai un futuro esperanzador para o ser humano se termina por perder a fe no amor.



José Antonio Pagola
Traduciu: Xaquín Campo Freire





19/10/2014

Interdiocesana de Pastoral Xuvenil

O próximo 25 de outubro celebramos a xornada anual da Interdiocesana de Pastoral Xuvenil na nosa diocese de Tui- Vigo.


O encontro será no colexio dos Xesuítas en Teis. Aquí tedes as ligazóns por se vos animades a apuntarvos, eu estarei por aí...vémonos!



INSCRIPCIÓN:
PRÉGASE A INSCRIPCIÓN EN 2 OBRADOIROS
(distibución en función do nº de asistentes)

Frases e debuxos de Tareixa de Ávila

Para o día 15, día de Sta. Teresa (Tareixa), da que celebramos o V centenario,
tiña preparadas unhas frases, pero con tantos avisos e urxencias de
principio de curso e de catequese non houbo espazo "vital".

Así que, aproveitando que hoxe a nosa diocese celebra unha misa
para recordala na catedral de Tui, déixovos o traballo "pendente"
esperando que sexa de inspiración.






















DEBUXO DE:





DEBUXOS DE:
Fano (Patxi Velasco)