1/8/2014

Celebración do Matrimonio sen misa


SEN MISA

1. Entrada, saúdo e ritos iniciais.
2. Liturxia da Palabra.
             1ª Lectura
                 Salmo
             2ª Lectura
             Evanxeo
3. Homilía.
4. Celebración do matrimonio:
          - Interrogatorio ou escrutinio.
          - Consentimento.
          - Imposición dos aneis e entrega das arras.
5. Oración dos fieis.
6. Bendición dos esposos.
7. Noso Pai.
8. Bendición final e despedida.


Esta é a posibilidade de celebrar unha cerimonia relixiosa máis curta, 
por se alguén non estaba ó tanto e parécelle axeitada.



31/7/2014

BENAVENTURANZAS DO PEREGRINO



BENAVENTURANZAS DO PEREGRINO


Benaventurado es, peregrino,
se descobres que o camiño che abre os ollos ao que non se ve.      
Benaventurado es, peregrino,
se ao longo do camiño atopaches compañía,
outros que decidiron camiñar contigo ata o fin.

Benaventurado es, peregrino,
se no camiño percorriches o sendeiro do silencio e soidade
e nelas te atopaches con Deus.

Benaventurado es, peregrino,
se no camiño cargaches con outra ferida que non é túa,
e con outro peso que non é o teu,
con outra vida da que o camiño te fixo responsable.

Benaventurado es, peregrino,
se deches un paso atrás para axudar a outros,
se esperaches ao que se atrasa, se animaches o abatido.

Benaventurado es, peregrino,
se no camiño buscas a verdade e a vida
e atopas en Xesucristo e no seu Evanxeo.  

Benaventurado es, peregrino,
se o teu corazón se enche de gratitude ante o don
que recibes continuamente.

Benaventurado es, peregrino,
se o camiño te fixo paciente e humilde contigo mesmo
e cos demais. 

Benaventurado es, peregrino,
se fixeches o camiño da paz verdadeira 
con todas as persoas que atopaches
e deixaches tras de ti un signo da bondade do mesmo Deus.

Benaventurado es, peregrino,
se o camiño te amosou o paradoxo da vida,
a noite e o día, a choiva e o sol, a tristeza e a alegría,
e todo o acolliches converténdoo en ofrenda de vida.

Benaventurado es, peregrino,
se o camiño che deu a comprender 
que se chega ao gozo da meta
a través da senda da cruz, da renuncia, da perda da vida.
 
Benaventurado es, peregrino,
se recibiches por selo un desprezo 
e respondiches cunha bendición.

Benaventurado es, peregrino,
se o camiño che ensinou que empeza cando se acaba.



Mª del Prado González, 
Agostiña contemplativa



30/7/2014

Ficha e Lectio - Domingo 18 de Ordinario A




LECTIO:



DÁDELLES VÓS DE COMER

Xesús está ocupado en curar aquelas xentes doentes e desnutridas que lle traen de todas partes. Faino, segundo o evanxelista, porque o conmove o seu sufrimento.

Mentres tanto, os seus discípulos ven que xa se vai facendo moi tarde. O seu diálogo con Xesús permítenos penetrar no significado profundo do episodio chamado erroneamente “a multiplicación dos pans”.
Os discípulos fanlle a Xesús unha formulación realista e razoábel: “Despide á multitude para que vaian ás aldeas e merquen para comer”.

Xa recibiron de Xesús a atención que necesitaban. Agora, que cadaquen volva á súa aldea e compre algo para comer segundo os seus recursos e posibilidades.

A reacción de Xesús é sorprendente: “Non fai falta que se vaian. Dádelles vós para comer”. A fame é un problema demasiado grave para desentendérmonos uns doutros e deixarmos que cada un o resolva no seu propio pobo como poida. Non é o momento de separarse, senón de unirse máis do que nunca para compartirmos entre todos o que haxa, sen excluírmos a ninguén.

Os discípulos fanlle ver que só hai cinco pans e dous peixes. Non importa. O pouco abonda cando se comparte con xenerosidade. Xesús manda que senten todos no prado para celebraren unha gran comida. De súpeto todo cambia. Os que estaban a piques de separárense para saciaren a súa fame na súa propia aldea, séntanse xuntos na contorna de Xesús para compartiren o pouco que teñen. Así quere ver Xesús á comunidade humana.

Que sucede cos pans e os peixes nas mans de Xesús? Non os “multiplica”. Primeiro bendí a Deus e dálle grazas: aqueles alimentos veñen de Deus: son de todos. Logo vainos partindo e váillelos dando aos discípulos. Estes, na súa vez, vánllelos dando á xente. Os pans e os peixes teñen de ir pasando duns a outros. Así puideron todos saciaren a súa fame.

O arcebispo de Tánxer levantou máis unha vez a súa voz para recordarnos “o sufrimento de miles de homes, mulleres e nenos que, deixados á súa sorte ou perseguidos polos gobernos, e entregados ao poder usureiro e escravizante das mafias, mendigan, sobreviven, sofren e morren no camiño da emigración”.

No canto de unirmos as nosas forzas para erradicarmos na súa raíz a fame no mundo, só se nos ocorre encerrármonos no noso “benestar egoísta” levantando barreiras cada vez máis degradantes e asasinas. 

En nome de que Deus os despedimos para que se afundan na súa miseria? Onde están os seguidores de Xesús? Cando se oe nas nosas eucaristías o grito de Xesús, “Dádelles vós de  comer?"

José Antonio Pagola
Traduciu: Xaquín Campo Freire.





VER TAMÉN:

http://escoladeespiritualidade.blogspot.com.es/2014/07/3-de-agosto-domingo-18-do-tempo.html

28/7/2014

Oración a Santa Marta - 29 de xullo


PARA CASOS DIFÍCILES E URXENTES

Santa Marta:
Eu acóllome a túa protección e amparo,
En proba do meu afecto e fe
ofrézoche esta luz que na túa honra encenderei.

Milagrosa Santa Marta,
consólame nas miñas necesidades e as de todos os meus,
e pola inmensa dicha que gozaches
ao hospedar na túa casa ao Salvador,
intercede polo meu e por toda a miña familia,
para que sempre conservemos nos nosos corazóns a Deus
e sexan resoltas as miñas necesidades e as dos meus.

Milagrosa Santa Marta,
Eu suplícoche no nome de Deus todopoderoso,
teñas misericordia infinita do favor que che pido:
 ….
Eu suplícoche, miña Santa, 
que venzas as miñas dificultades e as de tódolos meus, 
como venciches ao dragón que te aos teus pés.

(Noso Pai, Ave María e Gloria)

GRAZAS SANTA MARTA POLOS FAVORES RECIBIDOS. AMÉN.








A romaría de Santa Marta de Ribarteme celébrase cada ano o 29 de Xullo na Parroquia de San Xose de Ribarteme, Concello das Neves, en Pontevedra, Galicia. Coñécese tamén como a romaxe dos cadaleitos, a Romaría dos cadaleitos ou a procesión dos case mortos pois,nesta tradición popular, os devotos á virxe son transportados vivos en féretros e saen en procesión xunto coas imaxes da virxe.

Historia e tradición

Santa Marta foi a irmá de Lázaro e por iso, segundo a tradición cristiá, é a protectora dos que están en perigo de morte. A procesión do 29 de Xullo é a maneira que teñen os fieis de agradecer a intervención milagrosa na súa curación ou na dalgún familiar gravemente enfermo. Unha especie de promesa tras moitas pregarias que, basicamente, ten como obxectivo dar grazas por non acabar dentro dun féretro. Aos ocupantes do féretro chámaselles "os ofrecidos" precisamente porque todo forma parte dunha ofrenda á vida.

Unha vez finalizada a misa, as campás da igrexa soan, dando o toque de saída para os féretros que se dirixen cara ao cemiterio máis próximo, desde onde regresarán en procesión até o punto de partida, mentres a xente canta as salmodias "Virxen Santa Marta, estrela do Norte, traemosche os que viron a morte".

No caso dos nenos, os cadaleitos sempre van baleiros, aínda que hai constancia de que antigamente os cadaleitos infantís eran transportados polos mesmos nenos. A procesión é seguida por outros penitentes que, en caso de non querer ser transportados en cadaleito, cobren as súas roupas cunha gasa branca e camiñan portando unha vela tras a imaxe da Santa que tamén acompaña aos féretros durante a procesión. Santa Marta leva a man dereita alzada en sinal de protección cara a aqueles que conseguiron escapar da morte, feito que os fieis compensan achegando diversas ofrendas económicas.

Esta tradición ten máis de cinco séculos de historia. A recomendación dada por un bispo en 1700 ao párroco de Sta. Marta para que arranxase a igrexa co diñeiro dos exvotos dos romeus, significa a primeira referencia histórica desta celebración. Desde entón, cada ano, miles de peregrinos convócanse na pequena localidade das Neves, que conta con 4.400 habitantes, para acompañar á imaxe de Santa Marta.

FONTE: http://es.tanatopedia.net/index.php/Romer%C3%ADa_de_Santa_Marta_de_Ribarteme




Scrapbook dixital para as Confirmacións e máis

A cousa para as confirmacións é máis complicada, 
pero seguro que é un bonito agasallo 
unha foto de todos os confirmados da parroquia, 
déixovos algúns arquivos png para que o fagades vós mesmos 
co photoshop ou o photoscape:


   


















Non me resultaron nada fáciles de atopar, 
espero que vos sirvan...

Si que hai moitos fondos dixitais para descargar,
animádevos a facer algo especial.
Aquí tedes alguns:












VER TAMÉN:

http://xanostesaqui.webnode.es/recursos/oracions/

ORACIÓNS E TEXTOS:
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2012/05/manda-senor-o-teu-espirito-e-renova.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2012/05/como-me-mandou-min-o-pai-asi-vos-mando.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2012/05/agasallos-de-pentecoste.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2014/06/como-me-mandou-min-o-pai-asi-vos-mando.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2014/06/manda-senor-o-teu-espirito-e-renova.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2014/06/deuseme-todo-poder-no-ceo-e-mais-na.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2014/05/aclama-deus-terra-enteira-salmo-65.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2014/05/o-senor-e-o-meu-pastor-nada-me-falta.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2014/05/has-amosarme-senor-caminos-de-vida.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2013/03/lecturas-de-xoves-santo.html
http://xanostesaqui.blogspot.com.es/2013/05/como-me-mandou-min-o-pai-asi-vos-mando.html
(Deixeino aquí porque creo que xa tedes con estes textos dabondo, 
pero tedes máis se buscades nos apartados de Pascua do lateral)

CANTOS:

VÉN, ESPÍRITO DIVINO
MANDA O TEU ESPÍRITO
PEDRAS VIVAS
BENAVENTURADOS
O AMOR É MEIRANDE
NON VOU SÓ
O TEU ESPÍRITO
IDE E PREGOADE








24/7/2014

Vendeu todo canto tiña e comprou o agro aquel - Mt 13, 44-52

Domingo 17 de Ordinario - ciclo A


BUSCADORES DE TESOUROS

Hai máis tesouros
cós que se fan con xoias.
Hai máis riquezas
cás que se miden con euros.
Hai máis bens
cós que se compoñen de terras.

Hai o ben da honradez,
hai a riqueza da unión,
hai o tesouro de irmandade.

Hai o ben da palabra,
limpa e alentadora.
Hai a riqueza da loita
polos dereitos dos labregos,
polos dereitos dos obreiros,
polos dereitos das clases traballadoras.
Hai o tesouro da humildade.

Todos estes tesouros,
e moitos máis coma eles,
son os tesouros de Deus.

Agochados
no medio dunha sociedade
que non os aprecia moito.
Pero vivos na vida de moitas persoas
que dan a vida por eles.

Deus ofrécechos a ti, gratis.
Pero hai que buscalos,
pedilos, traballalos.

O resto vén polo seu pé.
E sen perder o humor.
Que é sinal máis claro
de que Deus anda polo medio.



Canto amo, Señor, a túa Lei! - Salmo 118

Domingo 17 de Ordinario - ciclo A


MOITO VALES, SEÑOR

Señor, moito vales.
A maior ganancia es Ti.
A perla máis fermosa es Ti.
O tesouro máis desexado es Ti.        
O demais non enche, non satisfai.

Ditosa a persoa que tropeza contigo.
Ditoso quen te atopa e te descobre.

Todo o que buscamos lévalo Ti:
verdade, xustiza, amor, paz, ledicia,
revolución, fraternidade, festa, solidariedade,
nova vida, nova sociedade, nova humanidade.

Todo ten o teu rostro, a túa voz, o teu nome.
Ti es o tesouro da nosa vida.